pierwsza pomoc oparzenia 1


Pierwsza pomoc w oparzeniu udzielana na miejscu wypadku polega przede wszystkim na przerwaniu czynnika parzącego. Jeśli źródłem oparzenia jest gorąca woda, należy jak najszybciej zdjąć z oparzonego nasiąknięte wodą ubranie, a jeśli jest to paląca się na człowieku odzież, wówczas gasimy na nim to ubranie jedynie wodą (nie gaśnicą). Rannemu należy zapewnić dostęp świeżego powietrza (ważne u ofiar pożarów zatrutych dymem lub czadem, spalinami itp.) i natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. W tych przypadkach oparzone miejsca można polewać zimną wodą, najlepiej z lodem. Pamiętajmy, że z każdym oparzeniem powinniśmy udać się do lekarza w najbliższym ośrodku zdrowia, ambulatorium, przychodni przyszpitalnej, stacji pogotowia ratunkowego itp. Jeśli poszkodov/any nie może udać się do lekarza, można w oparzeniach małych i powierzchniowych zastosować okład z alkoholu 70°/« lub opatrunek z wazeliny. Miejsca po zdartych pęcherzach można posmarować barwnikiem wyjaławiającym, a następnie przykryć jałowym opatrunkiem. Przy oparzeniach twarzy i rąk nie stosujemy środków ściągających — gencjany, spirytusu, taniny. Z oparzonej ręki zawsze trzeba zdjąć obrączkę i pierścionek, gdyż mogą doprowadzić do martwicy palca z powodu narastania obrzęku. Zrywanie lub przekłuwanie pęcherzy sprzyja zakażeniu. W przypadku rozległych oparzeń nie stosujemy żadnych środków na uszkodzone miejsca. Chorego należy okryć jałowym (lub czystym) prześcieradłem oraz kocem i przekazać w ręce lekarza.

Oparzenia środkami chemicznymi

Przy oparzeniach środkami chemicznymi należy natychmiast usunąć żrące substancje chemiczne, a oparzone części ciała natychmiast spłukiwać obficie i przez kilkanaście minut strumieniem bieżącej wody, najlepiej z kranu. Następnie zastosować kompres z płynu zobojętniającego żrącą substancję — dla kwasów muszą to być roztwory słabych zasad, dla zasad — słabe roztwory kwasów (np. 3% roztwór kwasu bornego lub octu w propocji: łyżka octu na szklankę wody). Po kilkugodzinnych okładach założyć trzeba opatrunek jak w oparzeniach termicznych. Dalszym leczeniem zajmuje się lekarz. W przypadku oparzeń chemicznych przełyku konieczne jest natychmiastowe leczenie szpitalne. Oparzenie może być także wywołane nadmiernym działaniem promieni słonecznych. Promienie słoneczne wywołują ponadto groźniejszy jeszcze stan chorobowy, określany jako udar słoneczny, objawiający się wysoką gorączką, wymiotami, a nawet utratą przytomności. Pierwsza pomoc przy udarze słonecznym polega ną przeniesieniu chorego do miejsca przewiewnego i zacienionego. Następnie stosować trzeba zimne okłady na klatkę piersiową i głowę. Jeśli chory jest przytomny, podaje mu się zimne napoje. Gdyby pomimo tego utrzymywały się nadal bóle głowy i wymioty, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Udar słoneczny szczególnie gwałtownie rozwija się u dzieci, u których szybko pojawiają się drgawki i utrata przytomności. Udar słoneczny nierzadko obserwujemy u dorosłych, którzy bez odpowiedniego zabezpieczenia pracują w polu w czasie upału.

Rate this post